Δήλωση του Θαν. Αγαπητού: Για το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση του αγώνα

Προς τους μαθητές μου, τους γονείς τους και τους συναδέλφους μου, τους συντρόφους μου στη δουλειά και τον αγώνα.

Ως δάσκαλος, σκεπτόμενος άνθρωπος, αλλά και ως ενεργός πολίτης που ασχολείται με τα κοινά για πάνω από 30 χρόνια θα ήθελα να σας απευθύνω αυτά τα λίγα λόγια.

Την Παρασκευή 16/11/12 στις 11:45 πμ με το τέλος της εκδήλωσης του σχολείου μου για την επέτειο του Πολυτεχνείου ( 107ο  Δημοτικό Σχολείο – Τμήμα Ένταξης παιδιών με ειδικές ανάγκες), έγινε με κινηματογραφικό τρόπο μπροστά στα μάτια των παιδιών, η απαγωγή – σύλληψή μου και μεταφορά μου στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, από 4 άνδρες της ασφάλειας.

Όλα αυτά παραμονή της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ενάντια στη χούντα, οδηγώντας μας σε συνειρμούς για μια νέα χούντα ενάντια στο λαό σήμερα. Μια περιστολή της ελευθερίας που έρχεται να συμπληρώσει τον οικονομικό και κοινωνικό σφαγιασμό.

Παρέρχομαι την κατηγορία σε βάρος μου, ως παντελώς ανυπόστατη έως γελοία. Η πρωτοφανής απόπειρα να γίνει η δίκη κεκλεισμένων των θυρών, εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο τρομοκράτησης κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου, κάθε αντιστεκόμενης φωνής για ζωή και αξιοπρέπεια. Όλα αυτά, αποτελούν κατάλυση στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων που ο παγκόσμιος πολιτισμός κατέκτησε με αίμα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Οι υψωμένες γροθιές των μαθητών δεν αποβάλλονται, τιμούνται…

 Της Γιώτας Ιωαννίδου

«Τιμωρήθηκα γιατί υπερασπίστηκα τη ζωή και την αξιοπρέπεια»…

Αποβλήθηκε 17χρονη μαθήτρια από σχολείο του Πύργου Ηλείας, γιατί ύψωσε τη γροθιά της στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.

Ήρθε λοιπόν η ώρα δάσκαλε να πάρεις πάλι θέση.

Θέλεις οι γροθιές των παιδιών που διδάσκεις να υψώνονται στον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο ή να κρύβονται κάτω από το θρανίο όταν σφίγγονται από την πείνα και το φόβο;

Θα διδάσκεις την ιστορία στον ευπρεπή βηματισμό των παρελάσεων μπροστά στους «επισήμους» ή δίνοντας γνώση κι έμπνευση στα νέα παιδικά «ξυπόλυτα τάγματα» να αποπειραθούν να γράψουν νέες σελίδες  με την πένα των δικών τους αγώνων; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Επιστροφή στο 1950: Το Μνημόνια διαλύει την παιδεία

Της Σταυρούλας Δομούζη

Έρχονται απολύσεις εκπαιδευτικών και μείωση διορισμών

Το Μνημόνιο 3 αποτελεί για την εκπαίδευση μια τομή ιστορικής σημασίας, καθώς σε μια χώρα κάθε άλλο παρά τριτοκοσμική όπως Ελλάδα, με συμμετοχή δεκαετιών σε ΕΕ και ΟΟΣΑ έστω και από τη θέση του φτωχού νότιου συγγενή, δρομολογείται η δραματική συρρίκνωση των εκπαιδευτικών δομών. Η επιστροφή σε δεδομένα της δεκαετίας του 1950, μαζί με τη νεοσυντηρητική αυταρχική στροφή στη λειτουργία της, δημιουργούν τους όρους για μια κοινωνική οπισθοδρόμηση με συνέπειες όχι απλά απρόβλεπτες, αλλά καταστροφικές. Δίπλα στο λειτουργικό αναλφαβητισμό της αγοράς που πλάθει χειριστές και καταναλωτές, θα προστεθεί σύντομα και η αγραμματοσύνη που θα γεννήσει η ανυπαρξία σχολείων και το δυσβάσταχτο κόστος της βασικής και υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Ο καπιταλισμός δεν αντέχει μέσα στην κρίση του ένα μαζικό, καθολικό εκπαιδευτικό σύστημα με μια σχετικά ανοιχτή σε λαϊκά στρώματα πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου