Γ. Γρόλλιου: Προοδευτική εκπαίδευση και αναλυτικό πρόγραμμα

Snapshot 2013-09-27 18-59-53

Το έργο του Γρόλλιου μπορεί να γίνει εργαλείο για να αποκαλυφθούν οι α-θεωρητικές και α-ιστορικές αναφορές, αλλά και τις λανθασμένες προσλήψεις και χρήσεις όρων της προοδευτικής εκπαίδευσης (π.χ. μαθητοκεντρισμός, μέθοδος project, κοινωνική αποτελεσματικότητα, προγράμματα Νέου σχολείου κ.ά), ειδικά σήμερα που χρησιμοποιούνται άκριτα και κατ’ ευφημισμόν για να δικαιολογήσουν συντηρητικού προσανατολισμού παρεμβάσεις στο χώρο της εκπαίδευσης.

Γιώργος Γρόλλιος, «Προοδευτική εκπαίδευση και αναλυτικό πρόγραμμα»εκδ. Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη, 2011.

Του Τάσου Λιάμπα*

Στο βιβλίο του «Προοδευτική εκπαίδευση και αναλυτικό πρόγραμμα» ο Γιώργος Γρόλλιος έχει στο επίκεντρο τη μελέτη της προοδευτικής εκπαίδευσης σε σχέση με τη δημιουργία και την ανάπτυξη του πεδίου του  αναλυτικού προγράμματος.

Αναφέρεται στην περίοδο από τα τέλη 19ου αι. μέχρι τέλη ’50 στις ΗΠΑ τότε που το κίνημα της προοδευτικής εκπαίδευσης  βάζει ανεξίτηλα τη σφραγίδα του στην εκπαίδευση, καθώς αυτήν την περίοδο: γεννιέται, ακτινοβολεί  και παρακμάζει. Ο Γρόλλιος για τη μελέτη «των οπτικών για το σχεδιασμό του αναλυτικού προγράμματος, οι οποίες διατυπώθηκαν στο πλαίσιο του κινήματος της προοδευτικής εκπαίδευσης και το μέγεθος της επιρροής τους», αξιοποιεί εκτεταμένη βιβλιογραφία από το επιστημονικό πεδίο της ειδικότητάς του, την οποία  επεξεργάζεται εντάσσοντάς την  στη ροή της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ιστορίας των ΗΠΑ. Από ’δω είναι που αντλεί και τα   κοινωνικοπολιτικά κριτήρια, για να διακρίνει τη μελέτη του  σε τρεις  ιστορικές περιόδους: α) Επίχρυση έως Προοδευτική εποχή (1875-1918), β) Πρώτος παγκόσμιος πόλεμος έως Μεγάλη ύφεση (1918-1941) γ)Δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος έως Ψυχρός πόλεμος (1941-1957).

 Με διεισδυτική ματιά  σε κάθε περίοδο  ανατέμνει  τις βασικές όψεις των υλικών σχέσεων, τις κοινωνικές, πληθυσμιακές  και πολιτικές διεργασίες  στη μητρόπολη του καπιταλισμού,  θέτοντάς τες ως υπόβαθρο στην ανάλυσή του. Στο πλαίσιο αυτό,  αναδεικνύει τον κυρίαρχο ρόλο των επιχειρήσεων στην οργάνωση και λειτουργία της κοινωνίας, μέσω των οποίων οι εκμεταλλευτικές σχέσεις κατισχύουν σε κάθε πτυχή της και οξύνουν την ένταση της ταξικής σύγκρουσης με τις ζωντανές δυνάμεις της εργασίας.  Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου