Θεσ/νίκη: Συνέλευση Αγώνα για τη διαδήλωση στη ΔΕΘ, Δευτ. 29/9, ΕΔΟΘ, 7μμ

 

Κάλεσμα για την εργατική διαδήλωση στη ΔΕΘ, Σάββατο 10/9, Καμάρα, 6μμ

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗ ΤΟΜΗ ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 10/9 6μμ ΚΑΜΑΡΑ: ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΔΕΘ

ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ/ΕΕ/ΔΝΤ

 Ως πρώτο αγωνιστικό σταθμό διαδηλώνουμε στα εγκαίνια της ΔΕΘ το Σάββατο 10/9μμ με ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση στις 6μμ στην Καμάρα

Ως πρώτο αγωνιστικό σταθμό διαδηλώνουμε στα εγκαίνια της ΔΕΘ το Σάββατο 10/9, 6μμ με ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση στις 6μμ στην Καμάρα Καλούμε σε συνδιοργάνωση της κινητοποίησης πρωτοβάθμια σωματεία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, επιτροπές αγώνα από εργασιακούς χώρους, συλλογικότητες ανέργων, επισφαλώς εργαζομένων και νεολαίας, αγωνιστικές πρωτοβουλίες, μέσα από Συνέλευση Αγώνα που θα γίνει στην Θεσσαλονίκη στις 29 Αυγούστου, στην ΕΔΟΘ, στις 7μμ

Για μια ακόμα φορά οι εργαζόμενοι, η νεολαία, ο λαός στο σύνολο του, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με ένα νέο γύρο επιδρομής στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα στα πλαίσια του κύκλου βίαιων μετασχηματισμών υπέρ του κεφαλαίου.

Μέσα στους επόμενους μήνες, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει δεσμευθεί σε ΕΕ-ΔΝΤ να προωθήσει αντεργατικές αλλαγές που θα συνιστούν αντιδραστικές τομές στην εργασία. 

Μέσα στην μαυρίλα της εφαρμογής των προηγούμενων βάρβαρων αντεργατικών-αντιλαϊκών μνημονιακών νόμων και σε μια περίοδο που βιώνουμε ήδη τις δραματικές συνέπειες από την εφαρμογή των μέτρων που ψηφίστηκαν πρόσφατα (ασφαλιστικό-φορολογικό-δάνεια-ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας), τις απολύσεις, την εκτίναξη της ανεργίας, την φοροεπιδρομή, την ακρίβεια, τις νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, την απλήρωτη και ελαστική εργασία, έρχεται να προστεθεί και η σχεδιασμένη επιδρομή στα εργασιακά και τις ελευθερίες, στο όνομα της δεύτερης αξιολόγησης.

Οι αντιδραστικές αλλαγές στα νέα εργασιακά έχουν σα βασικό στόχο την ανάταξη των κερδών του κεφαλαίου, η οποία περνάει μέσα από τη δραστική μείωση του εργατικού κόστους, την ακύρωση όλων των κατακτήσεων και την αντιδραστική αναμόρφωση όλων των δικαιωμάτων – ελευθεριών, για τον περιορισμό της δυνατότητας του αγώνα, της συλλογικής οργάνωσης και της διεκδίκησης.

Στόχος τους είναι να καταργήσουν τα ελάχιστα εναπομείναντα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα στη ζούγκλα του ιδιωτικού τομέα και την επέκτασή τους στη συνέχεια στο δημόσιο. Είναι φανερό, πως δεν πρόκειται για μια απλή ρύθμιση ή νομοθετική παρέμβαση, αλλά για μια βαθειά και συνολική αντιδραστική αντεργατική τομή.

Συζητούν και σχεδιάζουν κομβικά μέτρα γενικευμένης και καθολικής παρέμβασης στην αγορά εργασίας με στόχο την ανατροπή όλων όσων ίσχυαν μέχρι τώρα: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Σχετικά με ορισμένα ζητήματα ενός προγράμματος ριζικού μετασχηματισμού της εκπαίδευσης

Του Γιώργου Γρόλλιου*

http://tetradia-marxismou.gr/Το άρθρο είναι αναδημοσίευση από το πρώτο τεύχος του νέου περιοδικού Τετράδια Μαρξισμού για την κομμουνιστική απελευθέρωση που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2016.

Στο παρόν άρθρο υποβάλλονται σε κριτική προτάσεις οι οποίες κατατέθηκαν στον προσχηματικό «Εθνικό και Κοινωνικό Διάλογο για την Παιδεία» που αποσκοπεί αποκλειστικά στην πολιτική και ιδεολογική νομιμοποίηση των επιλογών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία προωθεί ενεργητικά την καπιταλιστική αναδιάρθρωση σε συνθήκες κρίσης υπηρετώντας την αστική κυριαρχία. Με αφορμή την κριτική των συγκεκριμένων προτάσεων, στο άρθρο διατυπώνονται θέσεις για τη συγκρότηση ενός προγράμματος ριζικού μετασχηματισμού της εκπαίδευσης, που θα αποτελέσει σημαντική πλευρά του συνολικού ανατρεπτικού-μεταβατικού κοινωνικοπολιτικού προγράμματος με σοσιαλιστική-κομμουνιστική κατεύθυνση και θα συμβάλει στην ανάπτυξη του ριζοσπαστικού αριστερού ρεύματος στην εκπαίδευση.

Από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980 στη δευτεροβάθμια (αρχικά) και στην πρωτοβάθμια ελληνική εκπαίδευση (στη συνέχεια) ξεκίνησε η συγκρότηση ενός ριζοσπαστικού αριστερού ρεύματος. Αυτό το ρεύμα τροφοδοτήθηκε θεωρητικά από τις επεξεργασίες μελών του και ορισμένων αριστερών πανεπιστημιακών, αλλά η ανάπτυξή του βασίστηκε κυρίως στην κρίση και στις διασπάσεις της Αριστεράς εκείνης της εποχής, καθώς και στις πολύμορφες συγκρούσεις στην εκπαίδευση, στις οποίες το ριζοσπαστικό αριστερό ρεύμα έλαβε μέρος τις επόμενες δεκαετίες, παίζοντας συχνά πρωταγωνιστικό ρόλο. Σήμερα, η επιρροή του στους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι ισχυρή, εάν θεωρήσουμε ως δείκτη της τα εκλογικά αποτελέσματα των Παρεμβάσεων-Συσπειρώσεων στη Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας (ΔΟΕ) και στην Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ)1. Επίσης, η κυκλοφορία περιοδικών και οι διαδικασίες διαλόγου μέσα από τις οποίες εκφράστηκε και συνεχίζει να εκφράζεται, στον έναν ή στον άλλο βαθμό και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, είναι διαρκείς και γόνιμες2.

Το ριζοσπαστικό αριστερό ρεύμα στην εκπαίδευση δεν είναι, βέβαια, απαλλαγμένο από θεωρητικές και πρακτικές αντιφάσεις, εσωτερικές συγκρούσεις και ανεπάρκειες. Δεν έχω την πρόθεση να αναφερθώ εδώ διεξοδικά στο σύνολό τους, καθώς μια τέτοια ανάλυση προϋποθέτει, μεταξύ άλλων, μια ολοκληρωμένη μελέτη της ιστορίας του ρεύματος, ζήτημα το οποίο υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια ενός άρθρου. Εκείνο που θα επιχειρήσω είναι να εξετάσω έναν παράγοντα που μπορεί να τις εντείνει στην παρούσα συγκυρία. Εννοώ την επίδραση την οποία δυνητικά ασκούν προτάσεις που είναι ανάλογες με επιμέρους πλευρές θέσεών του στους εκπαιδευτικούς τους οποίους επηρεάζει το ριζοσπαστικό αριστερό ρεύμα, αφού αυτή η επιρροή κάθε άλλο παρά αφήνει αδιάφορες τις αντίπαλες αστικές δυνάμεις στην εκπαίδευση.

Πιο συγκεκριμένα, θα εξετάσω το Σχέδιο Πρότασης της ομάδας REN (Reform Education Now − Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση Τώρα)3 το οποίο κατατέθηκε στον Εθνικό και Κοινωνικό Διάλογο για την Παιδεία και επιλέχθηκε από την αντίστοιχη διορισμένη Επιτροπή του υπουργείου ως εισήγηση στην πρώτη από τις δέκα συναφείς συζητήσεις, άσχετα με την τελική απόσυρσή του έπειτα από πλήθος ενστάσεων και κριτικών4. Στόχος μου αφενός είναι να δείξω τους τρόπους με τους οποίους στο συγκεκριμένο κείμενο διατυπώνονται προτάσεις ανάλογες με επιμέρους πλευρές θέσεων του ριζοσπαστικού αριστερού εκπαιδευτικού ρεύματος, εντός ενός πλαισίου με αστική ιδεολογικοπολιτική θεμελίωση και στόχευση. Αφετέρου, με αφορμή το ίδιο κείμενο, θέλω να συμβάλω στην επεξεργασία θέσεων ενός συνεκτικού προγράμματος για το μετασχηματισμό της εκπαίδευσης, η συγκρότηση του οποίου θα αποτελέσει σημαντική πλευρά του συνολικού ανατρεπτικού-μεταβατικού κοινωνικοπολιτικού προγράμματος με σοσιαλιστική-κομμουνιστική κατεύθυνση και θα συμβάλει στην ανάπτυξη του ριζοσπαστικού αριστερού εκπαιδευτικού ρεύματος.

Η ομάδα REN και ο διάλογος για την παιδεία Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Παρεμβάσεις ΠΕ και ΔΕ: Σχετικά με την τροπολογία για την ειδική αγωγή

Τροπολογία για ειδική αγωγή: Ένα ακόμα βήμα στην πλήρη ευελιξία στο χώρο της εκπαίδευσης, με θύμα τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών

Τροπολογία για ειδική αγωγή: Ένα ακόμα βήμα στην πλήρη ευελιξία στο χώρο της εκπαίδευσης, με θύμα τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών

Τροπολογία για ειδική αγωγή: Ένα ακόμα βήμα στην πλήρη ευελιξία στο χώρο της εκπαίδευσης, με θύμα τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών

Εν μέσω καλοκαιριού και με τα σχολεία κλειστά το υπουργείο παιδείας συνεχίζει να νομοθετεί για εκπαιδευτικά θέματα. Τα μνημόνια, η διαρκής λιτότητα, οι μηδενικοί διορισμοί, οι περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες, οι δεσμεύσεις απέναντι σε ΕΕ-Δ.Ν.Τ-ΟΟΣΑ αποτελούν το πολιτικό πλαίσιο του «μίνι» νομοσχεδίου ειδικής αγωγής που δόθηκε στη δημοσιότητα.

Το υπουργείο επιλέγει τη μέθοδο των τροπολογιών, εκτιμώντας πως έτσι θα βρουν μικρότερη αντίσταση τα σχέδιά του συγκριτικά με την κατάθεση ενός συνολικού σχεδίου νόμου για την ειδική εκπαίδευση (με τροπολογία έγινε άλλωστε και η αλλαγή του ρόλου των τμημάτων ένταξης). Στον πιο ευαίσθητο χώρο της εκπαίδευσης, εκείνον της ειδικής αγωγής, διαμορφώνεται η λογική της πλήρους ευελιξίας στο εκπαιδευτικό προσωπικό, όπου όλοι θα μπορούν να κάνουν τα πάντα – με τη ίδια λογική του «νέου ολοήμερου σχολείου» του Φίλη και των αλλαγών στα γυμνάσια και τα ΕΠΑΛ. Το υπουργείο προσπαθεί να «διαχειριστεί» το υπάρχον εκπαιδευτικό δυναμικό, χωρίς να κάνει μόνιμους διορισμούς και ταυτόχρονα να ενισχύσει τις προϋποθέσεις για την «πλήρη ένταξη» των δομών της ειδικής εκπαίδευσης στη γενική.  Κάνει ένα βήμα μπρος (κατάργηση παρ. 1 του άρθρου 56 του ν.3966/2011) και πολλά βήματα πίσω (με τις συνεχείς και εκτεταμένες κατηγοριοποιήσεις εκπαιδευτικών και τις αντιφατικούς προσδιορισμούς των προσόντων τους) δηλώνοντας με σαφήνεια ότι ο συνολικός σχεδιασμός θα εκπορεύεται από τις οδηγίες της ΕΕ σχετικά με την εκπαίδευση των αναπήρων, αλλά και την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών του χώρου της ειδικής. Πιο συγκεκριμένα:

  1. Η τροπολογία που κατατέθηκε στο σχέδιο νόμου «Ρυθμίσεις για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, τη διαπολιτισμική εκπαίδευση και άλλες διατάξεις», αναγνωρίζει με σαφή τρόπο τους μηδενικούς διορισμούς. Για το λόγο αυτό επικεντρώνεται στις  εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών της ΕΑΕ, προσπαθώντας να διαχειριστεί τα τεχνητά «πλεονάσματα» εκπαιδευτικών που το ίδιο το υπουργείο θα δημιουργήσει από τις αλλαγές στη λειτουργία των σχολείων. Στην αιτιολογική έκθεση αναφέρεται: «παρέχεται η δυνατότητα προσωρινής τοποθέτησης σε θέσεις ΕΑΕ εκπαιδευτικών με εμπειρία ή λιγότερα προσόντα στην ΕΑΕ, με αποτέλεσμα να αξιοποιείται με το βέλτιστο τρόπο το υφιστάμενο ανθρώπινο δυναμικό, να εξυπηρετούνται άμεσα οι ανάγκες των μαθητών και να εξασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία των δομών ΕΑΕ» και εμείς διαβάζουμε σε ελεύθερη μετάφραση ότι νομοθετείται η «ελεύθερη μετακίνηση» εκπαιδευτικών από τη γενική στην ειδική εκπαίδευση και από βαθμίδα σε βαθμίδα για να καλυφτούν όχι προσωρινά (ούτε αυτό άλλωστε είναι δικαιολογία για τον ευαίσθητο χώρο της ειδικής) αλλά μόνιμα οι μεγάλες ανάγκες των ειδικών δομών. Το Υπ. Παιδείας κάνει ένα ακόμη βήμα στην εφαρμογή της πλήρους εφαρμογής της κινητικότητας στο χώρο της εκπαίδευσης, της ελαχιστοποίησης των προσλήψεων αναπληρωτών και των μηδενικών μόνιμων διορισμών. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου