Υποταγή και φθηνή εργασία είναι η μαθητεία

Υποταγή και φθηνή εργασία είναι η μαθητεία

Το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών που δεν θα μπορούν να τελειώσουν το Γενικό Λύκειο για λίγους (που πρότεινε το πόρισμα Λιάκου και φαίνεται να αποδέχεται το υπουργείο Παιδείας), θα οδηγούνται μέσω της ΕΕΚ στη μαθητεία και στην αγορά εργασίας, ως εργατικό δυναμικό στο όνομα της εκπαίδευσης.

Οι επιχειρήσεις στα σχολεία

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ

Ξεκίνησε με απόφαση του υπουργείου Παιδείας η λειτουργία του τέταρτου έτους μαθητείας των ΕΠΑΛ. Η απόφαση εφαρμόζει το νομικό πλαίσιο που έχει ψηφιστεί απ’ την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και απ’ τις προηγούμενες κυβερνήσεις, στη βάση των μνημονιακών υποχρεώσεων και των κεντρικών επιλογών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η προώθηση της μάθησης με βάση την εργασία, η μετάβαση της εκπαιδευτικής διαδικασίας απ’ το σχολείο στην επιχείρηση, και η «εκπαίδευση» της νέας εργατικής βάρδιας στην εκμετάλλευση χωρίς φραγμούς, αποτελούν κεντρικές στρατηγικές επιδιώξεις της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εκπαίδευση – ειδικά την τεχνική επαγγελματική- αλλά και την εργασία. Σε αυτή την κατεύθυνση, κομβικής σημασίας είναι η υλοποίηση του προγράμματος μαθητείας, με το οποίο θα φορέσουν σε μεγάλο κομμάτι νεολαίας φόρμα εργασίας για να πιάνει δουλειά σε Δημόσιο και ιδιωτικές επιχειρήσεις, με πενιχρά εργασιακά – ασφαλιστικά δικαιώματα και μηδενικά συνδικαλιστικά.

Το ενιαίο σύστημα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΚ) είναι βασικός στόχος των πολιτικών της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, με υπογράμμιση στην κατάρτιση. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την υπαγωγή της αντίστοιχης Διεύθυνσης του Υπουργείου Παιδείας στη Δια Βίου Μάθηση. Το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών που δεν θα μπορούν να τελειώσουν το Γενικό Λύκειο για λίγους (που πρότεινε το πόρισμα Λιάκου και φαίνεται να αποδέχεται το υπουργείο Παιδείας), θα οδηγούνται μέσω της ΕΕΚ στη μαθητεία και στην αγορά εργασίας, ως εργατικό δυναμικό στο όνομα της εκπαίδευσης. Η προοπτική να αποκτούν πτυχίο ειδικότητας, επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης επιπέδου 5, αφού θα χρειαστεί να πιστοποιηθούν μέσω εξετάσεων από τον ΕΟΠΠΕΠ, θα είναι πλέον από δύσκολη έως ακατόρθωτη. Ωστόσο αφού ο δρόμος απόκτησής του περνά από τη μαθητεία, η συζήτηση για μη υποχρεωτικότητα της είναι προσχηματική. Η βιομηχανία των πιστοποιήσεων θα γίνει το εργαλείο για στρατιές εργαζομένων χωρίς τυπικά προσόντα στο μέλλον.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται και από τις 6.700 περίπου θέσεις μαθητείας στο δημόσιο τομέα, που ανακοίνωσε με τυμπανοκρουσίες το υπουργείο Παιδείας, για το έτος μαθητείας των ΕΠΑΛ, της μαθητείας των σχολών ΟΑΕΔ και της πρακτικής άσκησης των ΙΕΚ. Μέσω της μαθητείας θέλουν να καλύψουν μεγάλο μέρος των εργασιακών αναγκών του Δημοσίου, αντί να προσλάβουν μόνιμο προσωπικό. Άλλωστε οι μαθητευόμενοι σπουδαστές θα καταχωρούνται στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ του υπουργείου Εργασίας, όπου καταχωρούνται οι προσλήψεις προσωπικού.

Αυτός είναι και ο αντικειμενικός στόχος της μαθητείας. «Ο μαθητευόμενος εκπαιδεύεται σε ειδικότητα βάσει συγκεκριμένου προγράμματος και εξειδικεύεται σε αντικείμενο το οποίο ενδιαφέρει την επιχείρηση σε συνεργασία με το σχολείο και τους εκπαιδευτικούς», αναφέρει το κείμενο για το «Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο για την Αναβάθμιση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης και της Μαθητείας», που εκπόνησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Η έκθεση του ΟΟΣΑ και η  “αποκλειστικότητα” της Αυγής

του Γιώργου Καλημερίδη

Η Αυγή με ουδέτερο τρόπο παρουσιάζει ότι δέσμευση της χώρας είναι η χρήση κουπονιών, η μετατόπιση δημόσιων κεφαλαίων για το σχολείο σε ιδιωτικούς φορείς. Σε τι διαφέρουν οι συγκεκριμένες προτάσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, από  αυτές του κ. Μητσοτάκη;

Η Αυγή με ουδέτερο τρόπο παρουσιάζει ότι δέσμευση της χώρας είναι η χρήση κουπονιών, η μετατόπιση δημόσιων κεφαλαίων για το σχολείο σε ιδιωτικούς φορείς. Σε τι διαφέρουν οι συγκεκριμένες προτάσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση, από αυτές του κ. Μητσοτάκη;

Στο κυριακάτικο φύλλο της Αυγής στις 12/2 έχουμε δημοσιευμένη, κατά αποκλειστικότητα, μια πρόγευση του τι θα περιλαμβάνει η περιβόητη επαναεπικύρωση της έκθεσης του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Αν και η εφημερίδα δεν μας ενημερώνει για την πηγή της, ο αναγνώστης αποκτά ωστόσο μια ουσιαστική ενημέρωση για τις πολιτικές και εκπαιδευτικές κατευθύνσεις των προτάσεων ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Θα ήταν ενδιαφέρον ασφαλώς να ενημερωθούν οι αναγνώστες της εφημερίδας για την ικανότητα του ιστορικού εντύπου της Αριστεράς να έχει μια τόσο διεισδυτική πρόσβαση στους μηχανισμούς ενός υπερεθνικού ιμπεριαλιστικού οργανισμού, όπως ο ΟΟΣΑ (1).

Πριν προχωρήσουμε, όμως, στο περιεχόμενο των προτάσεων ΟΟΣΑ, όπως παρουσιάζονται στο συγκεκριμένο δημοσίευμα, το πρώτο συμπέρασμα στο οποίο μπορεί, με ασφάλεια, κάποιος να καταλήξει είναι ότι στην πράξη η αναθεώρηση της έκθεσης ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι εδώ και καιρό ήδη ολοκληρωμένη και γνωστή στην κυβέρνηση. Αυτό που απαιτείται είναι πλέον το πολιτικό αμπαλάρισμα και περιτύλιγμα της πρότασης, προκειμένου να δει και επίσημα το φως της δημοσιότητας. Η έκθεση, όπως θα δείξουμε και παρακάτω, περιλαμβάνει όλες τις αντιδραστικές εκπαιδευτικές θέσεις του διεθνούς εκπαιδευτικού νεοφιλελευθερισμού και από πολλές απόψεις είναι πολύ πιο επιθετική και αντιεκπαιδευτική από αυτή του 2011, καθώς προχωρά στην πολύ πιο συγκεκριμένη εξειδίκευση των γενικών νεοφιλελεύθερων εκπαιδευτικών αρχών της προηγούμενης. Από αυτή την άποψη, το κύριο ζήτημα για την κυβέρνηση είναι το πώς θα δικαιολογήσει την έκθεση, παρά το πώς θα τοποθετηθεί πολιτικά απέναντι σε θέσεις που τις είναι ήδη εδώ και καιρό γνωστές.

Πιο συγκεκριμένα, η κυβέρνηση θα πρέπει να διευκρινίσει στον ελληνικό λαό και στην εκπαιδευτική κοινότητα γιατί δεσμεύτηκε στο Μνημόνιο 3 να ακολουθήσει τη γραμμή του ΟΟΣΑ για τα εκπαιδευτικά ζητήματα, όταν ο ΟΟΣΑ δεν ανήκει στο κουαρτέτο των “δανειστών” και το πολιτικό περιεχόμενο των εκπαιδευτικών θέσεων του είναι γνωστό παγκοσμίως. Ιδιαίτερα το Τμήμα Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ και οι εκπαιδευτικοί του, οι οποίοι ήταν επικριτές της έκθεσης του 2011, θα πρέπει να μας εξηγήσουν τι νεότερο περίμεναν από την επικαιροποίηση της αρχικής έκθεσης και αν πίστευαν πραγματικά ότι διαμέσου του ΟΟΣΑ θα ήταν εφικτό να διασφαλιστούν τα μορφωτικά δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Σε κάθε περίπτωση την αποκλειστικότητα της αποκάλυψης αυτή τη φορά δεν την κάνει κάποιο άλλο έντυπο, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα της διάψευσης, αλλά η ίδια η εφημερίδα της κυβέρνησης. Αυτό μας κάνει να υποθέσουμε, βάσιμα, ότι τα χρονικά περιθώρια για τους κυβερνώντες έχουν στενέψει απελπιστικά. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Περί θεματικής εβδομάδας κι άλλων ….δαιμονίων

Γράφουν: Γιώτα Ιωαννίδου, Άννα Μπαχτή

Μια μικρή ιστορία….

Οι Θεματικές Εβδομάδες, οι ημέρες αθλητισμού, τα αφιερώματα κλπ δεν αποτελούν –όπως θα έπρεπε- τον κρίκο ανάδειξης ζητημάτων μέσα από το συνολικό, συνεχές στη διάρκεια της χρονιάς εκπαιδευτικό πλαίσιο εξέτασής τους. Αντίθετα, συνιστούν την κάλυψη της απουσίας τους από αυτό.

Οι Θεματικές Εβδομάδες, οι ημέρες αθλητισμού, τα αφιερώματα κλπ δεν αποτελούν –όπως θα έπρεπε- τον κρίκο ανάδειξης ζητημάτων μέσα από το συνολικό, συνεχές στη διάρκεια της χρονιάς εκπαιδευτικό πλαίσιο εξέτασής τους. Αντίθετα, συνιστούν την κάλυψη της απουσίας τους από αυτό.

Κάποτε ένας μακρινός βασιλιάς, σε μια όχι μακρινή εποχή, ανακοίνωσε στους υπηκόους του την περικοπή τροφής από το ήδη περιορισμένο καθημερινό συσσίτιο. Οι αυλικοί του υπερθεμάτιζαν υπέρ της πρωτοποριακής μεθόδου να ανακοινώσει αυτή του την απόφαση μέσω της αναγγελλίας μιας θεματικής ημέρας για την υγιεινή διατροφή, για όλο τον πληθυσμό. Στη διάρκεια αυτής της ημέρας ειδικοί επιστήμονες και οργανισμοί θα συζητούσαν με το λαό για τις διατροφικές του συνήθειες, σε συνάρτηση με την αειφόρο ανάπτυξη και την περιβαλλοντική ισορροπία, με βιωματικό τρόπο. Οι επιστήμονες της βασιλικής αυλής εξήραν τη βασιλική πρωτοβουλία, για την καινοτομία της και το περιθώριο αυτενέργειας που άφηνε για την εφαρμογή της σε ομάδες πολιτών… Ορισμένοι προκαθήμενοι της Εκκλησίας απαίτησαν από το βασιλιά να μην ανακατεύει τα ζητήματα διατροφής με τον άγιο χαρακτήρα της θρησκευτικής νηστείας και δημιουργεί συγχύσεις διατροφικής ταυτότητας και ζητούσαν απαλλαγή από τη συμμετοχή στη συζήτηση. Ο σύλλογος των χορτοφάγων χαιρέτησε την πρωτοβουλία της βασιλικής κυβέρνησης και θεώρησε ότι ανοίγει το δρόμο για τον αυτοκαθορισμό των διατροφικών συνηθειών και την ελεύθερη επιλογή τρόπου διατροφής. Ένας δάσκαλος που υποστηρίζει την ανάγκη της υγιεινής διατροφής χρόνια τώρα, τόλμησε να ρωτήσει δειλά, πώς μπορεί να μάθει σε κάποιο πεινασμένο διατροφικές συνήθειες, κατηγορήθηκε πάραυτα για διατροφοβία, αρνητισμό και έλλειψη διάθεσης ξεβολέματος. Ακόμη και αντιφρονούντες στο βασιλικό καθεστώς έβαλαν το δασκαλάκο στη θέση του, φωνάζοντας: «μιλάς εσύ που όφειλες να παίρνεις τέτοιες πρωτοβουλίες μόνος σου και πριν το βασιλιά»; Κατόπιν έθεσαν εαυτόν στην υπηρεσία του βασιλικού σχεδίου, πυκνώνοντας τους καταλόγους των ειδικών. Ήταν ευκαιρία να διατυπώσουν στο λαό τις διαφωνίες τους επί του διατροφικού ζητήματος.

Και η περικοπή τροφής εφαρμοζόταν σταθερά, αφήνοντας πίσω της όλο και περισσότερους πεινασμένους χωρίς όμως σχεδόν κανείς να συζητά για αυτούς, αφού ήταν πεισμένοι ότι αυτό ήταν ένα αναπόφευκτο φαινόμενο…

Ας έρθουμε όμως στο κοντινό σήμερα

Ποιο είναι το ερώτημα που βάζει και που το απαντά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με την περίφημη Θεματική Εβδομάδα στα γυμνάσια; Και στη θέση ποιων παλιότερων αντιμετωπίσεων μπαίνει αυτή;

Θεωρητικά ο σκοπός της Θεματικής Βδομάδας είναι να εμπλακούν οι μαθητές με τα σοβαρά ζητήματα της διατροφής, των εξαρτήσεων και των φύλων. Και αυτό μέσα από τα περιεχόμενα, την παιδαγωγική διαδικασία της εκπαίδευσης, την κοινωνική υποστήριξη και τα κατάλληλα εργαλεία και μεθόδους. Έτσι, υποτίθεται ότι θα διερευνήσουν, θα καταλάβουν, θα απορρίψουν νοοτροπίες και στερεότυπα, θα ανιχνεύσουν και θα διαμορφώσουν αντίληψη, συνείδηση και επιλογές.

Μετά την παρέλαση των «θα», ας προσγειωθούμε.

Η ουσία του μέτρου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ περιορίζεται στο να δοθούν κάποιες πληροφορίες και ερεθίσματα σε αυτά τα ζητήματα και τίποτα περισσότερο. Και αυτό στο περιθώριο της εκπαιδευτικής διαδικασίας, καθώς οι αντίστοιχες θεματολογίες θα αφαιρεθούν από τα διδακτικά αντικείμενα, θα μειωθούν τα εποπτικά μέσα διδασκαλίας τους και θα αφαιρεθεί η δυνατότητα χρήσης ωρών από το κανονικό διδακτικό ωράριο των καθηγητών γι’ αυτά. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τους διορισμούς τους φέρνει ο Αγ. Βασίλης…! (Τι πραγματικά εξήγγειλε ο Υπ. Παιδείας ;)

Του Κώστα Τουλγαρίδη*

Δηλαδή και ο νέος Υπ. Παιδείας σε πλήρη ταύτιση με όλους τους προκατόχους του (βλέπε Φίλη, Μπαλτά-Κουράκη, Λοβέρδο), οι οποίοι θα έκαναν 20-25 χιλιάδες διορισμούς σε μία 3ετία (πάντως η 3ετία είναι το σταθερό στοιχείο των εξαγγελιών)  συνεχίζει να μας κοροϊδεύει.

Και ο νέος Υπ. Παιδείας σε πλήρη ταύτιση με όλους τους προκατόχους του (βλ. Φίλη, Μπαλτά-Κουράκη, Λοβέρδο), που θα έκαναν 20-25 χιλιάδες διορισμούς σε μία 3ετία συνεχίζει να μας κοροϊδεύει

Φαίνεται ότι αυτό θεωρεί πιο πειστικό η κυβέρνηση και το Υπ. Παιδείας  αλλιώς πως να εξηγήσει κανείς ότι οι κυβερνώντες χρησιμοποιούν ακριβώς την ίδια τακτική, του χιλιοπαιγμένου έργου για τους διορισμούς στην εκπαίδευση, χωρίς ντροπή.

Πέρσι  γύρω στα Χριστούγεννα με την έναρξη του διαλόγου ο Φίλης έφερνε τους διορισμούς ως «τυράκι» για την συναίνεση στο διάλογο και το σύστημα πρόσληψης που είχε σχεδιάσει. Εξάγγελλε 20.000 διορισμούς που «θα γίνονταν εμπροσθοβαρώς από το 2016» και ο Γ.Γ. του Υπ. Παιδείας Πανδής ανακοίνωνε βαρύγδουπα 7/1/2016 : «Μέσα στον Γενάρη η ανακοίνωση για χιλιάδες προσλήψεις στην εκπαίδευση».

Φέτος πάλι μέσα στις γιορτές ήρθε ο Μποναμάς του νέου τριετούς σχεδίου διορισμών αυτή  τη φορά από το Γαβρόγλου, με τον καταγέλαστο υπουργό Επικρατείας  Βερναρδάκη να εξαγγέλλει στις 6/1/2017 από την Τρίπολη : «Την επόμενη εβδομάδα θα εκδοθεί η προκήρυξη για μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση» !!! (ίσως καθυστέρησαν μερικές  μέρες  λόγω των ακραίων… καιρικών φαινομένων)

Η αντιφατικότητα των δηλώσεων αποκαλύπτει την κατασκευή του νέου σήριαλ εξαγγελίας διορισμών

Ενδεικτικά αναφέρουμε μόνο:

Αμέσως μετά την 2η συνάντηση του Γαβρόγλου με τους θεσμούς 21 Νοεμβρίου (η 1η ήταν στις 16 Νοεμβρίου) έγραφε το «left» και ο τύπος ευρύτερα : «Τέλος, όσον αφορά τις 20.000 προσλήψεις στην παιδεία, για τις οποίες είχε δεσμευθεί ο τέως υπουργός, Νίκος Φίλης, είναι ένα ζήτημα που προς το παρόν δεν προχωράει και θα εξεταστεί αργότερα. Αυτό που επισημαίνουν όμως, υψηλόβαθμα στελέχη του υπουργείου, είναι η σημασία της συμφωνίας για το τριετές πλάνο, το οποίο χαρακτηρίζουν «αποτύπωμα της πολιτικής της κυβέρνησης» και το οποίο είναι εκείνο που θα οδηγήσει στις προϋποθέσεις για να υπάρξουν και προσλήψεις στο μέλλον.»

Στο ίδιο μήκος κύματος στις 14/12/2016 ο Υπ. Παιδείας δηλώνει ότι: «το θέμα των μόνιμων διορισμών έχει σχέση και με τις συνεννοήσεις με τους θεσμούς. Δεν μπορούμε να κάνουμε τις αλλαγές που θέλουμε με τον θεσμό των αναπληρωτών. Για πρώτη φορά μπαίνει η ανάγκη και γραπτά για μόνιμους διορισμούς. Θα είμαι απολύτως ειλικρινής. Χρονοδιάγραμμα για μόνιμους διορισμούς δεν μπορεί να υπάρξει!» (βλ. υστερόγραφο στο τέλος για όποιον έχει διάθεση να γελάσει ή να βρίσει…).

Λίγες μέρες αργότερα έχουμε αλλαγή πλεύσης από το Υπ. Παιδείας και την κυβέρνηση ευρύτερα – «Διορισμοί θα γίνουν – το 3ετές πρόγραμμα θα προχωρήσει και έχει και την έγκριση των θεσμών»!!! (μικρή λεπτομέρεια ότι δεν μεσολάβησε νέα συνάντηση Γαβρόγλου – θεσμών):

– Τη συγκρατημένη αισιοδοξία ότι θα υπάρξουν μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών μέσα στο 2017, εξέφρασε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Κώστας Γαβρόγλου.

– «Κοιτάξτε, το θέμα των μόνιμων διορισμών είναι ένα πράγμα για το οποίο δίνουμε μια καθημερινή μάχη, για να μπορέσουμε να το εξασφαλίσουμε και στο πλαίσιο των συνεννοήσεων που γίνονται με τους θεσμούς κυρίως και βεβαίως στο πλαίσιο μιας κυβερνητικής πολιτικής. Είμαστε αισιόδοξοι ότι κάποιους διορισμούς θα έχουμε φέτος. Αλλά δεν θέλω να δώσω μεγαλύτερες ελπίδες για το πώς θα μπορέσουν αυτά να υλοποιηθούν από τη χρονιά που μας έρχεται, γιατί, ξέρετε, για να μπορέσουν αυτοί οι άνθρωποι να διοριστούν, θα πρέπει να περάσουν τις εξετάσεις του ΑΣΕΠ».

και με πιο κατηγορηματικό και συνολικό τρόπο :

«Όπως μεταδίδει το αθηναϊκό πρακτορείο, επικαλούμενο κυβερνητική πηγή, οι προσλήψεις αυτές έχουν τη συναίνεση των θεσμών, αφού είναι εντός της συμφωνίας προσλήψεις/ αποχωρήσεις και επιπλέον έχουν εξοικονομηθεί πόροι από άλλες πηγές». (3/1/17 CCN GREECE,  ΑΥΓΗ κλπ)

Και για να προσδώσουν μεγαλύτερο κύρος ο Υπ. Παιδείας προαναγγέλλει ότι την εξαγγελία αναμένεται να την κάνει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας: «Επιπλέον ο πρωθυπουργός σε σύντομο διάστημα θα ανακοινώσει την σύσταση μιας επιτροπής εμπειρογνωμόνων που θα μελετήσει τα οικονομικά της εκπαίδευσης και θα υπάρξει δέσμευση ότι σε τρία χρόνια να αντιμετωπιστούν όλες οι ανελαστικές ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό, λειτουργικές απαιτήσεις και υλικές υποδομές. Από πλευράς μας θα κάνουμε το παν για να επιτευχθεί μία πολιτική και κοινωνική συναίνεση ώστε να κάνουμε όλοι μαζί το επόμενο στέρεο βήμα».

Τι πραγματικά εξήγγειλε ο Yπ. Παιδείας ; Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Υπουργείο Παιδείας: με το λυσάρι του ΟΟΣΑ και της ΕΕ

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει βάλει στο «φουλ» τις μηχανές για την υλοποίηση των συντηρητικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει βάλει στο «φουλ» τις μηχανές για την υλοποίηση των συντηρητικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση

Της Αιμιλίας Τσαγκαράτου*

Οι δηλώσεις του υπουργού Παιδείας Γαβρόγλου τις τελευταίες μέρες του χρόνου που μας πέρασε και οι νομοθετικές – προπαρασκευαστικές πρωτοβουλίες του υπουργείου Παιδείας που βλέπουν το φως το δημοσιότητας με το ξεκίνημα του νέου δείχνουν ότι η κυβέρνηση έχει βάλει στο «φουλ» τις μηχανές για την υλοποίηση των συντηρητικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση. Οι συνεχείς δηλώσεις από την πλευρά του Υπουργείου και των στελεχών του, ακόμα και του πρωθυπουργού στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του, δείχνουν τη βιασύνη του συστήματος να κλείνει εκκρεμότητες που έχει στην εκπαίδευση, ενώ παράλληλα στοχεύουν στην πολιτική και ιδεολογική εμπέδωση από τους εκπαιδευτικούς και την κοινωνία για την «αναγκαιότητα» των αναδιαρθρώσεων. Οδηγός τους τα πρόσφατα ντοκουμέντα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη «Βελτίωση και τον εκσυγχρονισμό της Εκπαίδευσης», οι «διαπιστώσεις» από τα αποτελέσματα του  πρόσφατου διαγωνισμού της PISA, η Ενδιάμεση Έκθεση του ΟΟΣΑ για την ελληνική εκπαίδευση που από ότι φαίνεται έχει ήδη στα χέρια του ο υπουργός Παιδείας και θα δοθεί επίσημα στη δημοσιότητα στις αρχές Φλεβάρη, ενώ δρομολογείται και η βασική του έκθεση για το 2017.

Ψηλά λοιπόν στην ατζέντα βρίσκονται τα θέματα της αξιολόγησης σχολείων και εκπαιδευτικών, του «εξορθολογισμού» του προσωπικού και των οικονομικών της εκπαίδευσης, η «αυτονομία» και η λογοδοσία των σχολικών μονάδων, οι αναδιαρθρώσεις στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με αιχμή τις αλλαγές στο Λύκειο και την εφαρμογή της μαθητείας στην Τεχνική Εκπαίδευση. Ήδη ανακοινώθηκε ότι θα υπάρχει νομοθετική ρύθμιση για την αναβάθμιση της Αρχής Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠΠΔΕ) στο πλαίσιο της εφαρμογής της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας και της αξιολόγησης σε πρώτη φάση 20.000 στελεχών της εκπαίδευσης, αφού η Αρχή αυτή, που καθιερώθηκε το 2013 επί κυβέρνησης Σαμαρά, είναι αυτή που έχει το συνολικό ρόλο της εποπτείας και της εφαρμογής της αξιολόγησης. Για τα οικονομικά της εκπαίδευσης  θα υπάρξει μια «επιτροπή εμπειρογνώμων από όλα τα κόμματα του συνταγματικού τόξου» για να καταγραφούν κατά τα λεγόμενα του υπουργού «οι πραγματικές ανάγκες που θα πρέπει να καθοριστούν με βάση τα ευρωπαϊκά δεδομένα». Σε απλά ελληνικά, η κυβέρνηση θα υλοποιήσει στον τομέα των δαπανών για την εκπαίδευση αυτό που με έμφαση τονίζουν η ΕΕ και ο ΟΟΣΑ στις πρόσφατες εκθέσεις τους: σημασία δεν έχει το ύψος των δαπανών αλλά η καλύτερη δυνατή χρήση των περιορισμένων πόρων και η αύξηση της αποδοτικότητάς τους. Εκτός όμως από την «ορθολογική» διαχείριση των υλικών πόρων, θα πρέπει να υπάρχει μια αντίστοιχη διαχείριση και στο ανθρώπινο δυναμικό.  Για το θέμα των διορισμών εκπαιδευτικών, στις επίσημες προγραμματικές δηλώσεις του ο  Γαβρόγλου δήλωνε ότι δεν υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα, «έχουμε καταθέσει το αίτημα γραπτά στους θεσμούς και το διαπραγματευόμαστε». Με την αλλαγή του χρόνου, το υπουργείο Παιδείας ανακοινώνει  ότι θα γίνουν μόνιμοι διορισμοί την τριετία 2018-2020 ο αριθμός των οποίων θα οριστεί σε διυπουργική σύσκεψη την επόμενη εβδομάδα.  Η ανακοίνωση αυτή, που θυμίζει την περίφημη τριετία 2016-2018 για μόνιμους διορισμούς του Φίλη οι οποίοι φυσικά δεν έγιναν ποτέ, από τη μια δεν λέει ότι με ανοιχτό ακόμα το θέμα της αξιολόγησης από τους θεσμούς συζήτηση για διορισμούς δεν μπορεί να γίνει, ενώ από την άλλη μετατοπίζει το βάρος της συζήτησης στον τρόπο που θα γίνουν οι προσλήψεις, δημιουργώντας συνθήκες για μια ακόμα φορά αντιπαράθεσης ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς για το πώς και ποιοί θα πρέπει να προσληφθούν. Η συγκεκριμένη συζήτηση είναι σαφές ότι αφορά και τον τρόπο πρόσληψης των αναπληρωτών.

Όσο για τις αλλαγές στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ο υπουργός τονίζει ότι θα γίνουν με βάση τα πορίσματα του διαβόητου «Εθνικού Διαλόγου», ενώ «στοίχημα» αποτελεί για το Υπουργείο Παιδείας η προώθηση της μαθητείας σε μεγάλη έκταση από το Φεβρουάριο και γενίκευση της από την επόμενη σχολική χρονιά.

Τέλος, η «διεξοδική συζήτηση» στην επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων της Βουλής το επόμενο διάστημα με όλα τα στελέχη και των προηγούμενων κυβερνήσεων δείχνει πως η κυβέρνηση θα επιδιώξει τη μέγιστη συναίνεση και δέσμευση όλου του μνημονιακού τόξου για το πέρασμα των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων. Όπως εξάλλου δήλωσε ο Γαβρόγλου «αν θέλουμε να πάμε βήματα μπροστά προς ένα στρατηγικό όραμα… πρέπει να βρεθούν και οι απαραίτητες πολιτικές και κοινωνικές συναινέσεις»….

* Η Αιμιλία Τσαγκαράτου είναι μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 7.1.2017

 

Ελεύθερη πρόσβαση στην Παιδεία για όλα τα παιδιά!

Ελεύθερη πρόσβαση στην Παιδεία για όλα τα παιδιά!της Ντίνας Ρέππα*

Οι ενέργειες της κυβέρνησης δικαιώνουν τον Σύλλογο Γονέων στο Ωραιόκαστρο, παρότι τον μέμφεται επικοινωνιακά

Σάλος δημιουργήθηκε με την απόφαση του Συλλόγου Γονέων του 5ου Δημοτικού Σχολείου Ωραιοκάστρου. Η κυβέρνηση μάλιστα, προχώρησε σε καταδίκη των ρατσιστικών και ξενοφοβικών αντιδράσεων. Στην πραγματικότητα ο κυβερνητικός σχεδιασμός διευκολύνεται εξαιρετικά από αυτές! Είναι το άλλοθί του! Οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης σχετικά με την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων δεν διαφέρουν στην ουσία τους από τις αντιδράσεις αυτές, με τη διαφορά ότι οι δικές της είναι επικοινωνιακά συγκεκαλυμμένες και αδρά χρηματοδοτούμενες από ΕΣΠΑ. Τα περισσότερα προσφυγόπουλα μένουν στα στρατόπεδα, αυτά που η κυβέρνηση παραπλανητικά ονομάζει «κέντρα φιλοξενίας»! Με απόφαση της στις 29/8, αποφάσισε ότι τα παιδιά αυτά δεν θα ενταχθούν στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης που γνωρίζουμε, μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά, αλλά σε ένα παραπρόγραμμα που προσχηματικά εντάσσεται διοικητικά στις σχολικές μονάδες. Έτσι, ιδρύονται για χιλιάδες προσφυγόπουλα νηπιακής ηλικίας (4-6 ετών) τμήματα νηπιαγωγείου που θα λειτουργούν μόνο μέσα στα στρατόπεδα, ενώ για τα υπόλοιπα παιδιά (6-18 ετών) δημιουργούνται τμήματα αποτελούμενα μόνο από προσφυγόπουλα των στρατοπέδων που θα λειτουργούν μετά και έξω από τις ώρες λειτουργίας του σχολείου (2-6 μ.μ.), σε αίθουσες σχολείων που βρίσκονται κοντά στα στρατόπεδα και όπου αυτό δεν είναι δυνατόν, τότε μέσα στα στρατόπεδα.

Η βασική υπογράμμιση αυτού του νομοθετήματος, παρ’ όλες τις επικοινωνιακές του φιοριτούρες, είναι η γκετοποίηση! Γιατί γκετοποίηση είναι η δημιουργία τμημάτων αμειγώς με προσφυγόπουλα, τις ώρες που δεν λειτουργούν τα σχολεία, «εκτός υφιστάμενου ωρολογίου προγράμματος», όπως ξεκαθαρίζει η απόφαση! Μάλιστα, το ζήτημα παίρνει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις γιατί τα περισσότερα στρατόπεδα είναι στη μέση του πουθενά και άρα, με βάση τη νομοθεσία, τα τμήματα αυτά θα ιδρυθούν μέσα στα στρατόπεδα, λόγω «ανυπέρβλητων δυσκολιών». Ήδη στο Σχιστό τα τμήματα θα δημιουργηθούν μέσα σε αυτό, μιας και όπως ανακοινώνουν οι αρμόδιοι, δεν υπάρχουν τα απαιτούμενα κονδύλια για τη μεταφορά των μαθητών!

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Σχετικά με ορισμένα ζητήματα ενός προγράμματος ριζικού μετασχηματισμού της εκπαίδευσης

Του Γιώργου Γρόλλιου*

http://tetradia-marxismou.gr/Το άρθρο είναι αναδημοσίευση από το πρώτο τεύχος του νέου περιοδικού Τετράδια Μαρξισμού για την κομμουνιστική απελευθέρωση που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2016.

Στο παρόν άρθρο υποβάλλονται σε κριτική προτάσεις οι οποίες κατατέθηκαν στον προσχηματικό «Εθνικό και Κοινωνικό Διάλογο για την Παιδεία» που αποσκοπεί αποκλειστικά στην πολιτική και ιδεολογική νομιμοποίηση των επιλογών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία προωθεί ενεργητικά την καπιταλιστική αναδιάρθρωση σε συνθήκες κρίσης υπηρετώντας την αστική κυριαρχία. Με αφορμή την κριτική των συγκεκριμένων προτάσεων, στο άρθρο διατυπώνονται θέσεις για τη συγκρότηση ενός προγράμματος ριζικού μετασχηματισμού της εκπαίδευσης, που θα αποτελέσει σημαντική πλευρά του συνολικού ανατρεπτικού-μεταβατικού κοινωνικοπολιτικού προγράμματος με σοσιαλιστική-κομμουνιστική κατεύθυνση και θα συμβάλει στην ανάπτυξη του ριζοσπαστικού αριστερού ρεύματος στην εκπαίδευση.

Από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980 στη δευτεροβάθμια (αρχικά) και στην πρωτοβάθμια ελληνική εκπαίδευση (στη συνέχεια) ξεκίνησε η συγκρότηση ενός ριζοσπαστικού αριστερού ρεύματος. Αυτό το ρεύμα τροφοδοτήθηκε θεωρητικά από τις επεξεργασίες μελών του και ορισμένων αριστερών πανεπιστημιακών, αλλά η ανάπτυξή του βασίστηκε κυρίως στην κρίση και στις διασπάσεις της Αριστεράς εκείνης της εποχής, καθώς και στις πολύμορφες συγκρούσεις στην εκπαίδευση, στις οποίες το ριζοσπαστικό αριστερό ρεύμα έλαβε μέρος τις επόμενες δεκαετίες, παίζοντας συχνά πρωταγωνιστικό ρόλο. Σήμερα, η επιρροή του στους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι ισχυρή, εάν θεωρήσουμε ως δείκτη της τα εκλογικά αποτελέσματα των Παρεμβάσεων-Συσπειρώσεων στη Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας (ΔΟΕ) και στην Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ)1. Επίσης, η κυκλοφορία περιοδικών και οι διαδικασίες διαλόγου μέσα από τις οποίες εκφράστηκε και συνεχίζει να εκφράζεται, στον έναν ή στον άλλο βαθμό και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, είναι διαρκείς και γόνιμες2.

Το ριζοσπαστικό αριστερό ρεύμα στην εκπαίδευση δεν είναι, βέβαια, απαλλαγμένο από θεωρητικές και πρακτικές αντιφάσεις, εσωτερικές συγκρούσεις και ανεπάρκειες. Δεν έχω την πρόθεση να αναφερθώ εδώ διεξοδικά στο σύνολό τους, καθώς μια τέτοια ανάλυση προϋποθέτει, μεταξύ άλλων, μια ολοκληρωμένη μελέτη της ιστορίας του ρεύματος, ζήτημα το οποίο υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια ενός άρθρου. Εκείνο που θα επιχειρήσω είναι να εξετάσω έναν παράγοντα που μπορεί να τις εντείνει στην παρούσα συγκυρία. Εννοώ την επίδραση την οποία δυνητικά ασκούν προτάσεις που είναι ανάλογες με επιμέρους πλευρές θέσεών του στους εκπαιδευτικούς τους οποίους επηρεάζει το ριζοσπαστικό αριστερό ρεύμα, αφού αυτή η επιρροή κάθε άλλο παρά αφήνει αδιάφορες τις αντίπαλες αστικές δυνάμεις στην εκπαίδευση.

Πιο συγκεκριμένα, θα εξετάσω το Σχέδιο Πρότασης της ομάδας REN (Reform Education Now − Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση Τώρα)3 το οποίο κατατέθηκε στον Εθνικό και Κοινωνικό Διάλογο για την Παιδεία και επιλέχθηκε από την αντίστοιχη διορισμένη Επιτροπή του υπουργείου ως εισήγηση στην πρώτη από τις δέκα συναφείς συζητήσεις, άσχετα με την τελική απόσυρσή του έπειτα από πλήθος ενστάσεων και κριτικών4. Στόχος μου αφενός είναι να δείξω τους τρόπους με τους οποίους στο συγκεκριμένο κείμενο διατυπώνονται προτάσεις ανάλογες με επιμέρους πλευρές θέσεων του ριζοσπαστικού αριστερού εκπαιδευτικού ρεύματος, εντός ενός πλαισίου με αστική ιδεολογικοπολιτική θεμελίωση και στόχευση. Αφετέρου, με αφορμή το ίδιο κείμενο, θέλω να συμβάλω στην επεξεργασία θέσεων ενός συνεκτικού προγράμματος για το μετασχηματισμό της εκπαίδευσης, η συγκρότηση του οποίου θα αποτελέσει σημαντική πλευρά του συνολικού ανατρεπτικού-μεταβατικού κοινωνικοπολιτικού προγράμματος με σοσιαλιστική-κομμουνιστική κατεύθυνση και θα συμβάλει στην ανάπτυξη του ριζοσπαστικού αριστερού εκπαιδευτικού ρεύματος.

Η ομάδα REN και ο διάλογος για την παιδεία Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου