Υπουργείο Παιδείας: με το λυσάρι του ΟΟΣΑ και της ΕΕ

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει βάλει στο «φουλ» τις μηχανές για την υλοποίηση των συντηρητικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει βάλει στο «φουλ» τις μηχανές για την υλοποίηση των συντηρητικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση

Της Αιμιλίας Τσαγκαράτου*

Οι δηλώσεις του υπουργού Παιδείας Γαβρόγλου τις τελευταίες μέρες του χρόνου που μας πέρασε και οι νομοθετικές – προπαρασκευαστικές πρωτοβουλίες του υπουργείου Παιδείας που βλέπουν το φως το δημοσιότητας με το ξεκίνημα του νέου δείχνουν ότι η κυβέρνηση έχει βάλει στο «φουλ» τις μηχανές για την υλοποίηση των συντηρητικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση. Οι συνεχείς δηλώσεις από την πλευρά του Υπουργείου και των στελεχών του, ακόμα και του πρωθυπουργού στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του, δείχνουν τη βιασύνη του συστήματος να κλείνει εκκρεμότητες που έχει στην εκπαίδευση, ενώ παράλληλα στοχεύουν στην πολιτική και ιδεολογική εμπέδωση από τους εκπαιδευτικούς και την κοινωνία για την «αναγκαιότητα» των αναδιαρθρώσεων. Οδηγός τους τα πρόσφατα ντοκουμέντα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη «Βελτίωση και τον εκσυγχρονισμό της Εκπαίδευσης», οι «διαπιστώσεις» από τα αποτελέσματα του  πρόσφατου διαγωνισμού της PISA, η Ενδιάμεση Έκθεση του ΟΟΣΑ για την ελληνική εκπαίδευση που από ότι φαίνεται έχει ήδη στα χέρια του ο υπουργός Παιδείας και θα δοθεί επίσημα στη δημοσιότητα στις αρχές Φλεβάρη, ενώ δρομολογείται και η βασική του έκθεση για το 2017.

Ψηλά λοιπόν στην ατζέντα βρίσκονται τα θέματα της αξιολόγησης σχολείων και εκπαιδευτικών, του «εξορθολογισμού» του προσωπικού και των οικονομικών της εκπαίδευσης, η «αυτονομία» και η λογοδοσία των σχολικών μονάδων, οι αναδιαρθρώσεις στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με αιχμή τις αλλαγές στο Λύκειο και την εφαρμογή της μαθητείας στην Τεχνική Εκπαίδευση. Ήδη ανακοινώθηκε ότι θα υπάρχει νομοθετική ρύθμιση για την αναβάθμιση της Αρχής Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠΠΔΕ) στο πλαίσιο της εφαρμογής της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας και της αξιολόγησης σε πρώτη φάση 20.000 στελεχών της εκπαίδευσης, αφού η Αρχή αυτή, που καθιερώθηκε το 2013 επί κυβέρνησης Σαμαρά, είναι αυτή που έχει το συνολικό ρόλο της εποπτείας και της εφαρμογής της αξιολόγησης. Για τα οικονομικά της εκπαίδευσης  θα υπάρξει μια «επιτροπή εμπειρογνώμων από όλα τα κόμματα του συνταγματικού τόξου» για να καταγραφούν κατά τα λεγόμενα του υπουργού «οι πραγματικές ανάγκες που θα πρέπει να καθοριστούν με βάση τα ευρωπαϊκά δεδομένα». Σε απλά ελληνικά, η κυβέρνηση θα υλοποιήσει στον τομέα των δαπανών για την εκπαίδευση αυτό που με έμφαση τονίζουν η ΕΕ και ο ΟΟΣΑ στις πρόσφατες εκθέσεις τους: σημασία δεν έχει το ύψος των δαπανών αλλά η καλύτερη δυνατή χρήση των περιορισμένων πόρων και η αύξηση της αποδοτικότητάς τους. Εκτός όμως από την «ορθολογική» διαχείριση των υλικών πόρων, θα πρέπει να υπάρχει μια αντίστοιχη διαχείριση και στο ανθρώπινο δυναμικό.  Για το θέμα των διορισμών εκπαιδευτικών, στις επίσημες προγραμματικές δηλώσεις του ο  Γαβρόγλου δήλωνε ότι δεν υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα, «έχουμε καταθέσει το αίτημα γραπτά στους θεσμούς και το διαπραγματευόμαστε». Με την αλλαγή του χρόνου, το υπουργείο Παιδείας ανακοινώνει  ότι θα γίνουν μόνιμοι διορισμοί την τριετία 2018-2020 ο αριθμός των οποίων θα οριστεί σε διυπουργική σύσκεψη την επόμενη εβδομάδα.  Η ανακοίνωση αυτή, που θυμίζει την περίφημη τριετία 2016-2018 για μόνιμους διορισμούς του Φίλη οι οποίοι φυσικά δεν έγιναν ποτέ, από τη μια δεν λέει ότι με ανοιχτό ακόμα το θέμα της αξιολόγησης από τους θεσμούς συζήτηση για διορισμούς δεν μπορεί να γίνει, ενώ από την άλλη μετατοπίζει το βάρος της συζήτησης στον τρόπο που θα γίνουν οι προσλήψεις, δημιουργώντας συνθήκες για μια ακόμα φορά αντιπαράθεσης ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς για το πώς και ποιοί θα πρέπει να προσληφθούν. Η συγκεκριμένη συζήτηση είναι σαφές ότι αφορά και τον τρόπο πρόσληψης των αναπληρωτών.

Όσο για τις αλλαγές στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ο υπουργός τονίζει ότι θα γίνουν με βάση τα πορίσματα του διαβόητου «Εθνικού Διαλόγου», ενώ «στοίχημα» αποτελεί για το Υπουργείο Παιδείας η προώθηση της μαθητείας σε μεγάλη έκταση από το Φεβρουάριο και γενίκευση της από την επόμενη σχολική χρονιά.

Τέλος, η «διεξοδική συζήτηση» στην επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων της Βουλής το επόμενο διάστημα με όλα τα στελέχη και των προηγούμενων κυβερνήσεων δείχνει πως η κυβέρνηση θα επιδιώξει τη μέγιστη συναίνεση και δέσμευση όλου του μνημονιακού τόξου για το πέρασμα των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων. Όπως εξάλλου δήλωσε ο Γαβρόγλου «αν θέλουμε να πάμε βήματα μπροστά προς ένα στρατηγικό όραμα… πρέπει να βρεθούν και οι απαραίτητες πολιτικές και κοινωνικές συναινέσεις»….

* Η Αιμιλία Τσαγκαράτου είναι μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ

Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 7.1.2017

 

Advertisements

ΠΕΑΕ: Υπόμνημα προς τη ΔΟΕ για τις εργασιακές σχέσεις την εγκύκλιο αιτήσεων πρόσληψης αναπληρωτών-ωρομισθίων ΠΕ-ΔΕ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΑΔΙΟΡΙΣΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

panenadekp@gmail.com, 6976439775, Τ.Θ.46857, Τ.Κ.13603 www.facebook.com/groups/114821041870139

Ιούλιος 2015    

ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΙΛΑΪΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Σύσσωμο το παλαιό και νέο μνημονιακό μπλοκ υπερψήφισε την Τετάρτη 15/7/2015 στο ελληνικό κοινοβούλιο νέο μνημόνιο πρωτοφανούς κοινωνικής βαρβαρότητας για τις δυνάμεις της εργασίας και τις λαϊκές τάξεις υπό την ενορχήστρωση κυβέρνησης- ΕΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ: αύξηση ΦΠΑ στο 23% σε πολλά είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, φορολογική αφαίμαξη με διατήρηση ΕΝΦΙΑ, χαρατσιών και αύξηση εισφοράς αλληλεγγύης, ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις με αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, κατάργηση του ΕΚΑΣ, νέο μισθολόγιο πείνας και νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων κάτω από κάθε όριο επιβίωσης, αξιολόγηση-κινητικότητα στο δημόσιο τομέα, επικείμενη ψήφιση ομαδικών απολύσεων, , σαρωτική απελευθέρωση επαγγελμάτων, καμιά επαναφορά συλλογικών συμβάσεων, επαναφορά ομαδικών απολύσεων, κατάργηση φοροαπαλλαγών αγροτών, σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις, υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας. Ποτέ άλλοτε στην μεταπολιτευτική ιστορία αυτού του τόπου οι εργαζόμενοι δεν δοκιμάστηκαν με μέτρα τέτοιας βαρβαρότητας, ποτέ άλλοτε δεν επιχειρήθηκε να μετατραπεί η χώρα από τη μία μέρα στην άλλη σε μια Ειδική Οικονομική Ζώνη απέραντης φτώχειας, συνεχών απολύσεων και ανεργίας, κλειστών σχολείων και νοσοκομείων, φορολογικής λεηλασίας, μισθών πείνας, μετανάστευσης, φόβου αυταρχισμού, κοινοβουλευτικών πραξικοπημάτων και μόνιμης επιτροπείας, προκειμένου να αποπληρωθεί στο ακέραιο το δυσβάστακτο ληστρικό χρέος και να ανακεφαλαιοποιούνται διαρκώς οι τράπεζες.

Οι κυρίαρχες εκπαιδευτικές πολιτικές που εφαρμόστηκαν από τις κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ όλων των προηγούμενων χρόνων, αποσκοπούσαν σε ένα δημόσιο σχολείο φθηνό, εναρμονισμένο με τις προτεραιότητες της αγοράς εργασίας και τις ανάγκες των επιχειρήσεων, με έμφαση στην καλλιέργεια δεξιοτήτων έναντι της ολόπλευρης μόρφωσης, καθώς και σε έναν μισθολογικά υποβιβασμένο, εργασιακά ανασφαλή και ιδεολογικά χειραγωγημένο εκπαιδευτικό. Αυτές οι αντιλαϊκές πολιτικές είχαν ως άξονες τη δραματική συρρίκνωση των δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση ύψους 2,47% του ΑΕΠ (μείωση 35,6 % συγκριτικά με το 2009), τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων και τμημάτων, καθώς και την κατακρήμνιση των μισθολογικών μας απολαβών, με τον μισθό του πρωτοδιόριστου εκπαιδευτικού να κυμαίνεται στα 680 ευρώ. Σε αυτό το πλαίσιο οι εργασιακές μας σχέσεις επιδεινώθηκαν τόσο με τις απολύσεις και την υπαγωγή σε καθεστώς διαθεσιμότητας των συναδέλφων των τεχνικών ειδικοτήτων των ΕΠΑΛ – ΕΠΑΣ όσο και με την αδιοριστία και τη γενίκευση της ελαστικής εργασίας με προσλήψεις αναπληρωτών και ωρομισθίων αντί των μαζικών διορισμών μονίμων εκπαιδευτικών. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Θεωρία Πράξη Αγώνας Για Τη Δημόσια Εκπαίδευση: μια έκδοση των Παρεμβάσεων ΔΕ

Θεωρία Πράξη Αγώνας Για Τη Δημόσια Εκπαίδευση, μια έκδοση των Παρεμβάσεων ΔΕ (2005)